Vision Quest

De kern van een vision quest traject is dat je 4 dagen en nachten alleen in de wilde natuur doorbrengt zonder eten of activiteiten, als onderdeel van een 10-daags traject. Op Vision Quest gaan, vergroot de verbinding met het Zelf, jouw hoogste potentieel en een diep gevoel van tot de planeet te behoren.
Het is een “sterven om opnieuw geboren te worden”-ceremonie. Een deel van de Queester zal metaforisch komen te sterven zo, dat er nieuwe ruimte ontstaat voor het volgende hoofdstuk van zelf-realisatie verbonden met jouw gemeenschap.

Leadership rooted in (your) nature

Tijdens de hele Vision Quest stel je je open voor de vormen en krachten van de andere-dan-menselijke wereld rondom je plek. Daar worden een aantal ceremonies aan toegevoegd voor, tijdens en na deze rituele-tijd.

In groep en/of individueel ondersteunen deze ceremonies en ervaringen je eigen potentieel om je te verbinden met diepere zielslagen.
Vooral deze tijdens de solo-tijd versterken het eigen ziels-empowerment en de unieke ervaring die je met je hart, je Zijn aangaat. 

Een ervaren ondersteuning, niet directief of sturend, maar verbonden met de essentie en de eeuwenoude traditie van "huilen voor innerlijk leiderschap ten dienste van een gemeenschap” blijft waakzaam en mild aanwezig om jou tot die drempel te gidsen.

Dit geheel noemen we een Vision Quest-ritueel en omvat 2 voorbereidende dagen, 9 dagen ter plekke met 4 dagen en 4 nachten solo-tijd en nog een integratiedag achteraf met in totaal 4 zweethutten. Zo garanderen wij de kwaliteit, zorg en diepgang die jouw 'offer' en inzet verdient en wordt deze eeuwenoude traditie gerespecteerd.

Het doel of de intentie van een Vision Quest, wanneer het gebruikt wordt als een ervaring om je diepe ziel te ontmoeten, is om te breken met onze dagelijkse omgang met onszelf en de wereld en te sterven in de identiteit die we tot nu toe bewoond hebben — het verhaal dat we geleefd hebben en dat we onze eerste identiteit of eerste ego-identiteit kunnen noemen.
Ermee breken, om het achter ons te laten (al huilend, klagend en kermend, wat ons dicht bij de oorspronkelijke betekenis van het Lakota’s Hanblecheya Crying/lamenting for a vision brengt) - en ons zo leeg mogelijk maken om het nieuwe te ontvangen, meer verbonden met wie we werkelijk zijn. Een gewortelde eco-identiteit die we van binnenuit begrijpen door ontmoetingen en/of onthullingen verbonden met de natuur en onszelf. Door de natuur toe te laten als spiegel en bron van jezelf, kom je snel op het ritme van binnenuit als essentie om vrijer te bewegen en keuzes te maken. En steeds met het perspectief van ten dienste te zijn van jouw gemeenschap. Het volgen van een innerlijke verplichting als het ware. Een verschuiving van vaak rationeel in het leven staan naar een bestaan gedragen door je hele Zijn.

Het is meer dan een tijdelijke back to basics-avontuur. Gedragen door de ceremonie-tijd opent zich een nieuwe ziele-adem die het ver-nieuwende in zich draagt als kiem en herstart. 
Voel jij ook die roep om te sterven, te kermen en leegte te ervaren voor een nieuwe verbinding, voedend en helend voor jou en je 'community'?

Je kan je aanmelden voor een gratis onlinegesprek om dit helder te krijgen. Deelnemen aan een seizoenszweethut is ook een goede manier om te ervaren of mijn aanpak past bij jouw verwachtingen. Zo ontmoet je meestal ook deelnemers die eerder al de Vision Quest deden bij mij/ons.

Wens je na te gaan of het het juiste moment is voor jou om op Vision Quest te gaan, dan kan je een persoonlijke afspraak maken met mij. Ik help jou om dit samen uit te zoeken.
Je kan mij best even mailen om online of telefonisch af te spreken.

Moeilijk om de juiste woorden te vinden om de kracht van die intens mooie ervaring te beschrijven. Misschien met de woorden van P. Kleinhaus voor het verwoorden van het impactvolle proces van de 4 dagen + 4 nachten vasten alleen in de natuur : “Sous cette vastitude, je m’oublie. Mon humanité me quitte doucement et je cesse d’être mon moi reconnaissable. Je ne suis plus qu’un animal comme les astres sous un ciel antique et sans égards”.

De verwondering blijft van het vernieuwende “relateren” (niet enkel contact herstellen met de natuur, maar echt “relatie aangaan”) met de wouden, buiten de tijd relatie durven opbouwen en jezelf ervaren “als deel van”, vanuit de ziel van onze wortels. Steeds aanwezig maar vaak zo verkrampt en zonder ademruimte dat we er niet open voor zijn. Maar in zo’n ritueel wordt het weer krachtig en vernieuwend aanwezig. Het wijzigt diepgaand die relatie met al het Levende rondom ons.

Voedend, helend en zo dankbaar voor de overvloed en het onvoorwaardelijk welkom zijn in de natuur. Geborgen en gedragen door de kracht van de zon, de donderslagen, de wakende roofvogels hoog zwevend in de lucht, de winden die zoveel trillingen en vibraties en dus nieuw leven lieten horen en de altijd wijzigende weerspiegelingen van het water in de meren, samen met de ochtendmist, de wuivende kruinen van de hoge bomen en de steeds verder reizende wolken.

Eigenlijk niet of nauwelijks na te vertellen, elk jaar opnieuw een bijzondere tijd!